„Vor“ nennt den Abstand zu einem abgeschlossenen Ereignis: vor einem Jahr. „Seit“ nennt den Beginn oder die Dauer einer Situation, die noch gilt: seit einem Jahr. Für eine noch andauernde Situation steht im Deutschen meist Präsens.

حرف اضافهٔ vor با داتیو، فاصلهٔ زمانی از یک رویداد تمام‌شده تا اکنون را نشان می‌دهد. Seit با داتیو، آغاز یا مدت وضعیتی را نشان می‌دهد که هنوز ادامه دارد. برای چنین وضعیتی در آلمانی معمولاً زمان حال به کار می‌رود.

Das Perfekt besteht aus einer konjugierten Form von haben oder sein und dem Partizip II am Satzende. Mischverben ändern den Stamm und haben die Endung -t: kennen → gekannt, denken → gedacht, bringen → gebracht. Lerne das Hilfsverb mit.

زمان Perfekt از شکل صرف‌شدهٔ haben یا sein و Partizip II در پایان جمله ساخته می‌شود. فعل‌های مختلط ریشه را تغییر می‌دهند و پسوند –t می‌گیرند: gekannt، gedacht، gebracht. فعل کمکی را هم همراه فعل یاد بگیرید.

Bei trennbaren Verben steht ge- zwischen Präfix und Stamm: anfangen → angefangen, aufhören → aufgehört. Bei untrennbaren Präfixen wie be-, ent-, er-, ver- und zer- entfällt ge-: besuchen → besucht, verstehen → verstanden. Auch Verben auf -ieren bilden das Partizip ohne ge-: studiert.

در فعل‌های جداشدنی، ge– میان پیشوند و ریشه قرار می‌گیرد: angefangen، aufgehört. پیشوندهای جدانشدنی مانند be-، ent-، er-، ver-، zer– اجازهٔ ge– نمی‌دهند: besucht، verstanden. فعل‌های پایان‌یافته به –ieren نیز ge– ندارند: studiert.